Een smaakvolle strijd in RestoBar101, waar biersommelier Richard Moerkerk en wijnsommelier Wouter Bosch elkaar troffen in de culinaire arena tijdens de Wine & Beer Battle. Vijf gangen, tien dranken, en een zaal vol fijnproevers die mochten oordelen: wat past beter bij elk gerecht, wijn of bier?
Het was alweer de derde editie van de Wine & Beer Battle. De vorige twee edities werden gewonnen door Wouter (team wijn). Kan Richard (team bier) vanavond de strijd spannend maken?
De keuken van RestoBar101 presenteerde een verrassend menu dat varieerde van Oosterse frisheid tot herfstige wildstoof. Een mooie uitdaging voor Wouter en Richard, die elke gang de keuze maakten tussen balans en contrast.
Na vijf spannende rondes werd de balans opgemaakt. Hoewel het publiek verdeeld bleef, trok bier dit keer nét aan het langste eind. De organisatie liet weten dat er zeker een vervolg komt: “De strijd tussen wijn en bier is nog lang niet gestreden.”
Het menu: 5 gangen genieten
De keuken, onder aanvoering van chef Giovanni, had zijn best gedaan om een uitdagende verzameling smaken voor te schotelen:
Vorige
Volgende
Papajasalade
We starten fris met tropische tonen. De Pinot Gris bracht verfijning en elegantie, terwijl de zachte Belgische Fourchette de kruidigheid mooi afrondde. Onze tafel ging voor de wijn, maar verrassend won bier deze eerste ronde.
Donkere smaken domineerden deze ronde. De Negroamaro zorgde voor warmte en diepte, maar de krachtige Guinness met zijn geroosterde tonen sloot naadloos aan bij de bouillon.
Heerlijk herfstig gerecht waarbij op voorhand ons geld gezet werd op de lekkere pumpkin ale. De aromatische Gewürztraminer ging echter verrassend goed in balans met de heerlijke curry. Bier-wijn: 2-1.
Gerecht: Butter no chicken | pompoen | crispy kikkererwt | mangochutney Wijn: Morandé, Gewürztraminer Reserve – Casablanca Valley, Chili 🇨🇱 Bier: Gebrouwen door Vrouwen, Pumpkin Party – Nederland 🇳🇱
Wildstoof
Een stevige vierde ronde. De Ripasso bood klassieke rijkdom, maar het donkere Belgische bier bracht een onverwachte diepte en een licht zoete toets die de wildsmaak prachtig ondersteunde.
Toen was het alweer tijd voor de laatste gang, een waardige afsluiting. De dessertwijn was verleidelijk zoet en bloemig, maar de Vitus (een zachte weizenbock) kreeg net iets meer lof om zijn luchtige balans bij het rijke dessert.